Archeologie: online context
De website Biography.com is een goede eerste bron, maar de context en door wie het online geplaatst is doet toch wel enkele vragen stellen. De context en interface is vertrouwelijk, de pagina over Rosa Parks is erg overzichtelijk en duidelijk. Er staat een mooie biografie met fragmenten van documentaires en links naar andere films die te maken hebben met het issue racisme. Als we verder gaan kijken is de site eigendom van A&E television networks, en is hun doel biografieën verzamelen van mensen die ertoe doen en iets betekend hebben, of die een verandering in gang hebben gezet. Het is dan ook duidelijk dat deze site een erg getinte biografie zal weergeven, met een nadruk op het racisme en welke belangrijke rol Rosa Parks hierin gespeeld heeft. De vraag die we ons dan stellen: moeten we alles zomaar aannemen, is het niet aan te raden dat we opzoek gaan naar een bredere context, waarin sommige dingen genuanceerd worden? De documenten en films zijn gefilterd uit een groter aanbod van films over dit onderwerp. Als we zelf zouden moeten filteren, zouden we dan bij hetzelfde uitkomen? Misschien wel, immers Rosa ís ook een icoon voor discriminatie. De site is misschien wel een goed voorbeeld van dat wat we net willen aantonen in ons werk, namelijk dat de context en hoeveelheid van informatie niet echt zo uitmaakt als er een bepaalde gebeurtenis is die er zodoende uitspringt dat het het hele verdere beeld over Rosa Parks gaat kleuren. Je zou kunnen zeggen dat de site een dimensie wegneemt, omdat het heel duidelijk focust op een bepaald kenmerk, maar langs de andere kant kan ook gesteld worden dat het net een dimensie toevoegt. In het oorspronkelijk archief, zoals kranten, werd allicht minder de nadruk gelegd op haar ‘heroïsche’ daad, in de online media, zoals biography.com staan de oorspronkelijke krantenartikels vaak naast of gelinkt aan een film of een quote over het specifieke voorval van de bus. In kranten, waar de artikels oorspronkelijk zouden verschenen zijn, heb je enkel een fragment, en zal het wellicht de ene keer positief, de andere keer negatief geweest zijn (bv. Parks is aangehouden en krijgt een boete. De rechtbank geeft haar in eerste instantie ongelijk, maar in beroep wint ze daarna. Mogelijk had ze veel tegen- en voorstanders daardoor). Doordat onze maatschappij intussen meer geëvolueerd is naar datgene waar ze voor streed bezien we haar nu als een heldin, maar ik kan me wel inbeelden dat het jaren geleden niet zo was. De documenten verzamelen op een pagina in ons huidig tijdperk neemt dus een dimensie weg, omdat we de tijdsgeest niet meer hebben waarin het gebeurd is, maar voegt ook een dimensie toe, omdat we het geheel overzicht zien en ook dat wat haar inzet uiteindelijk bereikt heeft.
De beelden van beide filmpjes van YouTube (zie archeologie 1) komen van een instelling die mede ervoor wil zorgen dat mensen kunnen zien wat er die dag gebeurd is, maar ook zodat er een beeldopname is van het gebeuren zelf. Dit is niet enkel voor de mensen die het niet live kunnen meemaken maar ook voor alle generaties die nog gaan volgen. Het Witte Huis heeft zo zijn eigen pagina waarmee ze voornamelijk het wel en wee van Amerika tonen en in de verf zetten. Ze beseffen daar meer dan ooit hoe belangrijk het is dat wat ze doen ook gezien moet worden. Dit heeft in Amerika ook wel veel met stemmen en het behouden van de macht te maken. Voor de Metropolitan African Methodist Episcopal Church is het een ander verhaal. Voor deze groepering is wederom archivering heel belangrijk, maar ze willen ook aantonen wie ze zijn er waar ze voor staan. In zekere zin is dit propaganda voor hun geloof en hoe ze voor hun vrijheid hebben gevochten door Rosa Parks als icoon te eren. In beide fragmenten is duidelijk dat er veel aandacht uitgaat naar de bewaring van de gebeurtenis, maar voor het Witte Huis is er zeker ook een toevoeging van de eindeloze propaganda die Amerika voert. Zolang de regering mooi in het daglicht komt is iedereen blij. Dit geeft het volk iets om naar op te kijken en geeft hen het gevoel dat ze in veilige handen zijn. De vragen die opkomen zijn onder andere of deze uitzendingen wel oprecht zijn. Wat moeten we hiervan denken? We zien een gebeurtenis om een belangrijk persoon te eren maar overheerst de achterliggende gedachte niet te veel? In hoeverre wil men het gebeuren aantonen en in hoeverre wil men reclame maken? Zeker omdat President Obama zelf zwart is en dit zijn presidentschap nogmaals in de verf zet.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten