Artist talk: Jesse McLean - Groep LENS

(door: Nico Prikken)

Voor we met de artieste zelf in contact kwamen, bekeken we twee kortfilms die ze gemaakt heeft in haar carrière. Het eerste fragment heet “Somewhere only we know” en toont verschillende mensen die op het punt staan te gaan huilen. Verschillende gezichten komen voorbij in een montage die langzaam aan snelheid toeneemt. De muziek wordt intenser en de beelden wisselen sneller. Net als we een climax bereiken schakelen de beelden over naar een montage over een aardbeving. Mensen praten over hun ervaringen binnen deze gebeurtenis. Hierna komen we full cirkel terug bij een huilende man.

Het tweede filmfragment duurt veel langer. We starten met een vrouwelijke stem, over storingsbeelden van een tirolermeisje dat in de verte kijkt en haar mond open doet. We komen weer een persoon tegen die op het punt staat te huilen. We horen vervolgens verschillende stemmen spreken over ervaringen. Een man vertelt over zijn jeugd, hoe hij at met zijn ouders in een restaurant en hij er een verslaving voor videospellen opliep bij het zien van een oude 'Tron'-spelmachine. We horen regelmatig de naam Leonardo Dicaprio terug komen met verwijzingen naar de film “Titanic” van James Cameron. Emoties zijn een veel voorkomend thema in de film. We krijgen kinderfoto’s van een jongetje te zien dat toch een meisje blijkt te zijn. We komen terug bij het meisje dat nu huilend aan een beek staat en knippen naar beelden van Jack uit “Titanic” die verdrinkt. We blijven huilende mensen zien. Deze blijven in alle filmpjes te pas en onpas terug komen. De gesproken tekst is afkomstig van Andy Warhole. We eindigen met de clip van 'My Heart Will Go On' van Celine Dion en James Horner, gezongen door diverse mensen die hun opname plaatsten op YouTube.

De artieste zelf, Jesse McLean, is een jonge vrouw met korte haren. Ze is begonnen als schilder maar hield zoveel van animatie dat ze met filmlessen is begonnen aan de NYU. Het experimentele filmmaken heeft wat langer op zich laten wachten. Ze had een minder goede kortfilm gemaakt waardoor haar interesse helemaal gekelderd werd. Dankzij haar vrienden in Pitsburg waar ze woont heeft ze de 'Avant Garde'-cinema leren kennen, dit vormde later tevens haar grootste inspiratiebron voor haar werken. Ze houdt van popculture en leent bijzonder veel beelden waar ze mee werkt van andere montages. Hiermee maakt zij haar eigen kunst. Ze is bij 'Magic for beginners' uitgekomen door drie kortfilms te maken die te maken hadden met 'iets beleven'. Hieruit is de film uiteindelijk voort gekomen. Alle verhalen die ze in haar films vertelt zijn verhalen die ze door de jaren heen gehoord heeft van andere mensen. Het duurde haar ongeveer een jaar om de film te maken omdat ze buiten haar kunsten ook nog werkt. Ze haalt veel materiaal van YouTube en maakt hier nieuwe dingen mee. Toch is niet alles wat ze gebruikt 'found footage', maar ook eigen materiaal. Volgens haar kunnen we bij eender welke combinatie van audio en video een connectie voelen. Verder werkt ze ook niet enkel met film maar ook met tekst. Dit fascineert haar mateloos. Volgens haar heeft tekst als stem veel invloed op de context van een werk.